Melbourne Identity

อัตลักษณ์ - ความหมายและที่มา


ภาษาไทยของคำว่า Identity คือ อัตลักษณ์  (สิ่งที่บ่งบอกความเป็นตัวตน)

ผมเห็นมุมนี้โดยบังเอิญ ตอนที่เริ่มทำเว็บนี้ในวันที่สอง ตอนที่พยายามหารูปประกอบสถานที่  ตอนแรก ๆ นี้ คงต้องใช้รูปจาก Wikipedia ไปก่อน เพราะภาพหลายภาพที่เขาทำเอาไว้ สามารถสื่อสารความเป็นสถานที่นั้น ๆ ได้อย่างดี   แต่ก็ไม่ใช่ทุกภาพ  บางหัวข้อยังหาภาพที่ลงตัวไม่ได้

เช่น

ถ้าพูดถึง Federation Square ภาพไหนจะสื่อความเป็น Federation Square ได้มากที่สุด   หรือ ในหัวข้อ City Circle Tram ภาพไหน จะสื่อได้ดีที่สุด

เอาเข้าจริง ๆ ก็ไม่หมูเหมือนกัน  แม้จะเอากล้องไปตั้งจับภาพ ก็ไม่แน่ว่าจะสามารถ Capture ความเป็นสถานที่นั้น ๆ ในเชิงอัตลักษณ์ได้

แต่สำหรับผม ผมคิดว่า นี่แหละ ความหมายของการเดินทาง  เดินทางตามหาอัตลักษณ์ของสถานที่นั้น ๆ   บันทึกภาพการเยี่ยมเยือน  ดื่มด่ำกับการมาถึง  นี่แหละ เป็นสัญลักษณ์ัชั้นดีของการเยี่ยมเยือน  นอกเหนือจาก ความสนุกสนานระหว่างการเดินทาง

อัตลักษณ์เชิงสังคม

ผมว่า อันนี้ ยากกว่า อัตลักษณ์ในเชิงกายภาพ ที่ว่า capture ได้ยากแล้ว  

ส่วนตัวผมคิดว่า นักเดินทาง สามารถมาถึงสถานที่ได้ เห็นสถานที่ได้ แต่ อาจจะไม่สามารถสัมผัส อัตลักษณ์เชิงสังคมได้เลย

ผมยังไม่มีคำตอบที่ดีให้กับเรื่องนี้ แต่ผมขอยกตัวอย่างเปรียบเทียบ

สนามหลวง

ว่าไปแล้ว ถ้าชาวต่างชาติ  ไปเที่ยวกรุงเทพฯ  ผมไม่แน่ใจว่า สนามหลวง (ในกรุงเทพฯ)  จะเป็นที่ ๆ ผมนึกได้หรือไม่  แล้วในความเป็นจริงแล้ว เมื่อพาได้แล้ว เพื่อนผู้มาเยือนจะเห็นอะไรมากกว่า ลานกว้าง สี่เหลี่ยมหรือไม่

นี่แหละ สิ่งที่ผมพูดถึง สำหรับ คนไทย หรือ คนกรุงเทพฯ  สนามหลวง มันไม่ใช่ แค่ลานกว้าง สี่เหลี่ยมขนาดใหญ๋ มันมีความทรงจำอยู่ในนั้น

ผมคุ้นเคยกับสนามหลวงตั้งแต่เด็ก  ในงาน วันพ่อ  โดยเฉพาะเวลามีมหรสพ สามวันสามคืน มีหนัง ฯลฯ   ในช่วงวัยรุ่น เคยไปนอนค้างแรม ที่สนามหลวงในฐานะลูกเสือวิสามัญ ช่วย รปภ. สถานที่ ช่วงเวลาจัดงาน   ตื่นเช้าวิ่งรอบสนามหลวง (ออกกำลังกาย ฝึกวินัยแถว)  ตกบ่าย ทำกิจกรรมอาสาสมัครต่าง ๆ  ตกค่ำ รปภ. เวทีต่าง ๆ  ตกดึก นอนหนาวรอให้เช้า ฯลฯ   

หรือ สำหรับหลายคน สนามหลวง คือ ที่นัดชุมนุมแสดงจุดยืนทางการเมือง ฯลฯ

นี่แหละ อัตลักษณ์เชิงสังคม ที่ อาจจะชดเชยได้บ้าง จากการเล่าเรื่อง แต่ก็ไม่เหมือนกับ คนที่ได้สัมผัสกับสนามหลวงในหลายแง่ หลายมุม

และเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ ลานกว้างว่างเปล่าลานนั้น  เป็นมากกว่า ที่เห็น

นี่แหละ การค้นหาความหมาย อย่างนักเดินทาง

มาบุญครอง

ต่างวัน ต่างวัย จุดนัดพบของวัยรุ่น ก็เปลี่ยนไปตามยุค ไล่จาก ย่านวังบูรพา มาจนถึง สยามสแควร์ (ยุคใหม่) ในปัจจุบัน

แต่ยุคผมนั่น มาบุญครอง เป็นตัวแทนของความไฮโซ   เพื่อน ๆ หลายคน ชอบนัดกันมาเดิน  บางที ก็มาทุกสัปดาห์เว้นสัปดาห์

เวลาคุยกันในหมู่เพื่อน ก็ประมาณ ว่า เฮ้ย ไปมาบุญครองมาว่ะ ไปกับไอ้นั่น ไอ้นี่ และก็เล่าีวีรกรรมของพวกมันไปตามเรื่อง

ไอ้ลำพังจะซื้อของนี่ มันไม่ใช่อ่ะ มันมีมากกว่านั้น

ผมว่า ถ้าจับใครสักคนไป สยามสแควร์ ก็คงต้องทำอย่างเดียวกัน คือ Observe ผู้คน ว่า คนวัยไหน มาที่สถานที่นั้น และมาทำไมกัน  ในมุมนี้ สยามสแควร์ ออกจะโดนเด่น (เมื่อมองย้อนกลับไป)  เพราะผมคิดว่า เห็นกลุ่มเด็กเริ่มเข้าวัยรุ่นจำนวนมาก จับกลุ่มคุยกัน    ผมจำไม่ได้ด้วยซ็ำว่า มีหนุ่มสาวมาเป็นคู่ ๆ เยอะแค่ไหน ฯลฯ 

นี่แหละที่เขาว่า ถึงสถานที่แล้ว แต่ไม่ได้แม้แต่เฉียดความเป็นตัวตน

แล้วจะมาเล่าต่อครับ.





Comments